Overzicht van alle BERRT Gastenboeken

Wanneer je Instructeur Meer Benzine in zijn Bloed heeft dan jouw Tank

Gisteren stapte ik 's ochtends met knikkende knieën op een BMW F900GS. Na negen jaar braaf asfalt rijden dacht ik: "Wat doe ik hier in vredesnaam?" Het antwoord kwam in de vorm van Erik van de Top - een man die waarschijnlijk 's nachts droomt in het geluid van slippende achterbanden en wakker wordt met een grijns en modder onder zijn nagels.

De Eerste Indruk

Je weet dat je een bijzondere dag tegemoet gaat wanneer je instructeur naar je toekomt met de energie van een labrador puppy en de wijsheid van een Zen-meester. Erik heeft die zeldzame gave om tegelijkertijd de meest relaxte én de meest enthousiaste persoon in een straal van 100 kilometer te zijn.

"Stel je voor dat je twee kleine vogeltjes in je handen hebt," zei hij terwijl we door onze eerste modderpoel gingen. "Probeer ze niet dood te knijpen." Terwijl ik daar stond, doodsbang om onderuit te gaan, straalde hij alsof hij zojuist de loterij had gewonnen. En misschien heeft hij dat ook - een baan waarbij je elke dag mensen mag zien transformeren van angstige wegrijders tot grijnzende dirtjunkies.

De Magie van Passie

Wat Erik anders maakt? Het is niet alleen zijn technische kennis (die onberispelijk is) of zijn geduld (die eindeloos lijkt). Het is de manier waarop zijn hele lichaam het verhaal vertelt van waarom off-road rijden het mooiste is wat er bestaat. Als hij uitlegt hoe je door zand moet rijden, zie je hem bijna zweven. Als hij demonstreert hoe je een bocht in moet gaan, dans hij met 250 kilo staal alsof het een tango is.

Halverwege de dag, toen de regen was gestopt en ik voor het eerst 50 km/u door het zand scheurde, keek ik achterom en zag Erik staan. Niet alleen kijkend, maar stralend alsof zijn eigen kind zojuist had leren fietsen. Dát is het verschil tussen een instructeur en Erik - hij geniet oprecht meer van jouw doorbraak dan jijzelf.

Pushen zonder Dwingen

"Je kunt het," zei hij toen ik twijfelde bij een bijzonder intimiderend stuk trail. Geen druk, geen verwachting, gewoon puur vertrouwen. En op de een of andere manier, wanneer Erik van de Top zegt dat je iets kunt, dan geloof je hem. Misschien komt het door zijn aanstekelijke glimlach, misschien door de manier waarop hij zelf elk obstakel aanvalt alsof het een oude vriend is die hij lang niet gezien heeft.

Hij pusht je voorbij je grenzen zonder dat je het doorhebt. Pas aan het eind van de dag realiseer je je: "Wacht, heb ik dat allemaal gedaan?" Van doodsbang in nat gras naar volledig sideways door het zand in één dag - dat is de Erik-magie.

De Conclusie

Ik wou dat ik door het leven kon gaan met 50% van Erik's intensiteit en levensvreugde. De man is een wandelende (of beter gezegd: rijdende) reclame voor het volgen van je passie. Als off-road rijden een religie was, zou Erik de meest enthousiaste evangelist zijn - het type dat je wilt bekeren, niet omdat hij moet, maar omdat hij oprecht wilt dat jij hetzelfde geluk ervaart als hij.

Ik denk niet dat er een betere trainer bestaat voor de basiscursus, maar ik ga het toch uitzoeken door binnenkort de intermediate cursus te boeken. Niet omdat ik twijfel aan mijn conclusie, maar omdat een dag met Erik van de Top als instructeur gewoon te kort is.

Als je twijfelt of je een off-road cursus moet doen: boek hem. Als je twijfelt welke instructeur: Erik. En als je na afloop niet met een grote grijns en modder op je vizier naar huis rijdt, dan heb je waarschijnlijk per ongeluk een andere cursus geboekt.

P.S. Erik, als je dit leest: bedankt dat je me hebt laten inzien dat motorfietsen niet alleen over van A naar B gaan, maar ook over het avontuur om helemaal niet in B aan te komen omdat die bosweg er zo uitnodigend uitzag. En ja, ik ben al aan het sparen voor een echte off-road motor. Die NC moet maar naar iemand die verstandiger is dan ik.